İlliyyîn (ılliyyûn)
Tanım
(Ulüvv’den) Yücelik, ululuk. Göklerin veya Cennet’in en yüksek tabakası.
Hayır (o kâfirler gibi olmayın). Çünki itâatkâr olan iyilerin kitapları (amelleri), hiç şüphesiz İlliyyîn’dedir.
(Mutaffifîn sûresi: 18)
Mü’min ölüm döşeğine yattığı vakit, melekler çeşitli misk kokulu ipek mendil ile gelip, yağdan kıl çeker gibi, ruhunu bedeninden ayırırlarken; “Ey mutmainne (hakîkate ermiş, bu sebeble kendisinde hiçbir şüphe ve tereddüt kalmamış) nefs, sen rabbinden; rabbin de senden râzı olduğu hâlde, Allah’ın rahmet ve keremine dön!” derler. Ruh çıktığı vakit, o kokular arasına konur, ipek mendil üzerine bağlanır ve İlliyyîn’e götürülür.
(Hadîs-i şerîf-İhyâ)
Hafaza melekleri, bir kişinin amel defterini Allahü teâlâya arz ettiklerinde; “Siz kullarımın üzerine hafazasınız. Kalbini bilen benim. Amelini hâlis ettiğinden, onun defterini İlliyyîn’e koyun. Çünki onu af ve mağfiret ettim” diye Allahü teâlâ vahyeder.
(Keşşâf)