İrtibât

Rabtedilme, bağlanış, bağlanma.

Alâka.

Bağlantı, ibarelerin birbirini tutması.

Ribât etme, düşmana karşı hududu bekleme.

İnsanın rûhu, âlem-i emirdeki asıl mertebesi ile irtibât kurabilecek gücü kazanınca, insan bir ânda çeşitli yerlerde görünebilir.

(Nefehâtü’l-Kurb)