İsâet

اسائتArapça

Tanım

  1. Kötülük.

  2. Tahrîmî mekrûh ile tenzîhî mekrûh arasında bir kabahat.

    Bir kimse hareket hâlindeki gemide farz namazı özürsüz oturarak kılsa sahih olur. Ama isâet etmiş olur.

    (İbni Âbidîn)

Paylaş

Benzer Kelimeler