İsti‘âze

Sığınma.

E‘ûzü okuma, herhangi bir işe başlarken ve herhangi bir münasebetle “E‘ûzü billahi mine’ş-şeytâni’r-racîm”, yani; “Kovulmuş (iyilikten uzaklaştırılarak, lânetlenmiş) olan şeytânın şerrinden Allah’a sığınırım” cümlesini söyleme.

(Bkz. E‘ûzü) Kur’ân-ı kerîm kırâat ettiğiniz zaman isti‘âze edin!

(Nahl sûresi: 98)

Kim sabahleyin üç defâ E‘ûzü billâhi’s-semî‘il-alîmi mine’ş-şeytâni’r-racîm dedikten sonra Haşr sûresinin sonundaki üç âyeti okursa, Allahü teâlâ onun için akşama kadar istiğfâr edecek yetmiş bin melek tevkîl eder. (vazifelendirir) O kimse, o gün ölürse, şehîd olarak ölür. Akşama çıktığı zaman okursa, yine böyledir.

(Hadîs-i şerîf-Müsnedü Ahmed)

İsti‘âzenin, E‘ûzü billâhi mine’ş-şeytâni’r-râcîm şeklinde okunması, Kitâb ve Sünnete uygunluğu sebebiyle tercih edilmiş, onda Müslümanların sözbirliği meydana gelmiştir.

(Mefâtihü’l-Gayb)