İttibâ‘

Tâbi‘ olma, bağlanma, uyma, arkasından gitme; itâat etme.

Ey sevgili Peygamberim! Onlara de ki; eğer Allahü teâlâyı seviyorsanız ve Allahü teâlânın da sizi sevmesini istiyorsanız, bana ittibâ‘ ediniz! Allahü teâlâ, bana ittibâ‘ edenleri sever.

(Âl-i İmrân sûresi: 31)

Peygamber efendimize ittibâ‘nın ufak bir zerresi, bütün dünya lezzetlerinden ve bütün âhiret ni‘metlerinden daha üstündür. Hakîkî üstünlük; O’nun sünnet-i seniyyesine ittibâ‘ etmektir.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)

Dört hak mezhebten birine ittibâ‘ etmeyen kimse, Ehl-i sünnetten ayrılmış olur.

(Tahtâvî)