İzâfe

Zammetme, katma.

Bir şeyi bir başkasına nisbet etme; isnad etme.

Karıştırma, katma.

Mâl etme.

Bir şeye meylettirme, bağlanma.

İcârenin gelecek bir zamana izâfesi hâlinde, izâfe edilen günden önce kirâya verenin icarlanan şeyi satması meşrudur. Bu hâlde icâre de bâtıl olur.

(İbni Âbidîn)

Tarîkat, izâfe edilen şeylerin ortadan kaldırılması (mahlûkları unutmak) için çalışmaktır.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)