Kesîf

(A. Kesâfet’den) 1.Sık, tok.

Abdestte, kesîf sakalın üstünü yıkamak farzdır.

(İbni Âbidîn)

2.Kalın, kaba, yoğun. 3.Şeffaf (saydam) olmayan, katı.

Hadîs-i şerîfler, peygamberlerin, rableri yanında diri olduklarını gösteriyor. Onların cesedleri, ruhları gibi latîf olmuştur. Kesîf değildir. Madde ve ruh âleminde görünebilirler.

(Minhatü’l-Vehbiyye)

4.Koyu.

Kan gibi, kesîf necâsetin bir dirhem kadarı elbiseye el ayasından fazla yayılırsa namaza mâni değildir.

(İbni Âbidîn)