Kilise

Hristiyanlara mahsûs ibâdet yeri. Kenîsâ. Bî‘a. Aslı Yunanca toplanılan yer (câmi) mânâsına ekklesia’dan gelir.

Kilisede namaz kılmak mekrûhtur. Soğuk ve başka sebeble açık yerde namaz kılınamaz ve başka yer bulunamazsa, kilisede hem yalnız, hem cemâat ile kılmak câiz olur. Kilisede bulunan haç gibi küfür alâmetleri boşaltılırsa namaz kılmak mekrûh olmaz.

(İbni Âbidîn)

Roma İmparatorluğu’nun resmî dini oluşu ve konsiller vesilesiyle ortaya çıkan teşkilâtlı Hristiyanlık; inananların dinî ve dünyevî hayatlarını tanzim eden ve kendine has hiyerarşi ve prensiplere sahip müessese.

Hristiyanlığın çeşitli siyasî sebeblerle mezheblere ayrılmasından sonra, kiliseler de ayrıldı. Merkezi Roma’da bulunan ve rûhânî lideri Papa olan Katolik kilisesi, merkezi İstanbul’da bulunan ve rûhânî lideri Patrik olan Ortodoks kilisesi ve İngiltere’de gelişen Anglikan kilisesi bunlardandır.

(Dıyâü’l-Kulûb)