Küfv (küfüv)

Eş, denk.

Yâ Ali! Üç şeyi geciktirme! Namazı evvel vaktinde kıl! Hazırlanmış cenâzenin namazını hemen kıl! Dul veya kızı küfvü isteyince hemen ver.

(Hadîs-i şerîf-Tirmizî)

Erkeğin, Hanefî’de dinde, nesepte ve malda evleneceği kıza küfv olması lâzımdır. Dine girmede, diyânette (dindarlıkta), nesep ve hürriyette, sanat ve servette erkek kıza küfv değilse, velî bu nikâhı hâkime bozdurabilir. Velî kızı küfvüne vermemişse, kız bu nikâhı reddedebilir. Üç mezhebte kadın ve velîleri râzı olunca, küfvün gayrısı ile evlenebilir. Hanbelî’de ise evlenemez. Şâfi‘î’de ve Mâlikî’de bir velî, kadını arzusu ile, küfvünün gayrısına veremez. Hanefî’de verebilir. Şâfi‘î’de, küfv, nesepte, sanatta, dinde, aybsız olmakta ve hürriyyette şarttır. Mâlikî’de küfv yalnız dinde olur. Hanefî’de, küfvüne varmayan kadını velîleri ayırabilir. Diğer üç mezhebte velîler buna râzı olmazlarsa, nikâh zâten sahîh olmaz. (el-Mîzânü’l-Kübrâ)