Latîf

Yumuşak, hoş, güzel, nâzik.

Bu büyükler, tatlı yemekleri, lezîz şerbetleri, nefîs kumaşları, hazîn sesleri, nazîf kokuları, latîf manzaraları, melîh sûretleri, tatsızlarından, çirkinlerinden daha çok istiyor ve seviyorlar.

(Mektûbât-ı Ma‘sûmiyye)

Lûtf ve ihsânı bol, dâimâ güzel muâmelede bulunucu mânâsına Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (el-Latîf).

Gözler O’nu idrâk edemez. Ama O, gözleri idrâk eder. O latîftir. (Her şeyden) haberdârdır.

(En‘âm sûresi: 142)

Allah kullarına çok latîftir. Kimi dilerse onu rızıklandırır. Kuvvetli, güçlü ancak O’dur.

(Şûrâ sûresi: 19)

El-Latîf ism-i şerîfini söylemeye devam edenin üzüntü ve elemi gider, rahat ve huzur bulur.

(El-İstigâsetü’l-Kübrâ)

Gözle görülmeyen, nurânî.

Melekler cismdir, latîftir. Gaz hâlinden daha da latîftirler. Nûrânîdirler. Diridirler, akıllıdırlar, insanlardaki kötülükler meleklerde yoktur.

(İ‘tikâdnâme)