Nefs (nefis)

İnsanın kendisi, kişi, beden.

Her nefs, ölümü tadıcıdır.

(Âl-i İmrân sûresi: 185)

İnsan ve cinde, iyi ve kötüyü ayırt etmeksizin, bedenin hayatta kalması için gereken fonksiyon.

Cenâb-ı Hakk’ın huzurundan korkup, nefsini nefsânî arzularından men eden kimsenin varacakları yer muhakkak Cennet’tir.

(Nâziât sûresi: 40)

Akıllı, nefsine boyun eğdiren ve ölümden sonrası için çalışandır. Âciz ise nefsini kötü arzularında alabildiğince serbest bırakan ve boşuboşuna Allah’a ümit besleyendir.

(Hadîs-i şerîf-Tirmizî)

Nefse, günahlardan kaçmak, ibâdet yapmaktan daha güç gelir. Onun için günahtan kaçman daha sevabtır.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)