Sad Sûresi

Kur’ân-ı kerîmin otuz sekizinci sûresi. Mekke’de nâzil oldu. Seksen sekiz âyet-i kerîmedir. Sad harfi ile başladığı için sûreye Sûretü’s-Sad denilmiştir. Sûrede; müşriklerin bozuk yolda oldukları, Nûh, Sâlih, Hûd, Şuayb, Dâvûd, Süleymân, Eyyûb, İbrâhim, İshak, Yâkub, İsmâil, İlyâs, Zülkifl ve Âdem aleyhimüsselâmın kıssaları, hak yolda peygamberlerin çektikleri eziyetler ve sonunda nusret-i ilâhiyyeye (Allahü teâlânın yardımına) kavuştukları bildirilmektedir. (Mefâtihü’l-Gayb, Kurtubî)

Kim Sad sûresini okursa, Allahü teâlânın, Dâvûd aleyhisselâmın emrine verdiği dağların ağırlığının on katı sevab verilir. Ve büyük küçük bütün günahlara ısrardan muhâfaza edilir.

(Hadîs-i şerîf-Beydâvî)