Safâ

Saflık, berraklık.

Dünyaya ve buna düşkün olanlara inanılmaz. Çünki, bunlarda vefâ ve safâ bulunmaz.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)

Şenlik, neş’e, eğlence.

Kâ‘be-i Muazzama’nın yakınında hac ve umre esnâsında sa‘y denilen vazifenin yapıldığı iki tepeden biri. Diğeri Merve’dir.

Şüphe yok ki, Safâ ile Merve Allah’ın şeâirindendir (Allahü teâlâya ibâdet etmeye vesîle olan nişâneler, alâmetlerdendir). İşte kim o Beyti (Kâ‘be’yi) hac veya umre niyetiyle ziyaret ederse, bunları güzelce tavâf etmesinde bir günah yoktur.

(Bakara sûresi: 158)

Haccın vâciblerinden birisi, Safâ ile Merve tepesi arasında sa‘y ederken Safâ’dan başlamaktır. Safâ tepesine çıkınca, Kâ‘be’ye döner. Tekbir, tehlîl ve salevât getirir. Sonra iki kolunu omuz hizâsında ileri uzatıp ve avuçlarını semâya doğru açıp duâ eder. Sonra Merve’ye doğru yürür. Safâ’dan Merve’ye dört, Merve’den Safâ’ya üç kere gidilir.

(Dürer)