Şefî‘

Şefâ’at eden, bir suçun, günahın bağışlanması için vâsıta, aracı olan. (Bkz. Şefâat)

Şüf ‘a hakkına, yani bir gayrımenkul satıldığı zaman o bedelle öncelikli olarak alma hakkına sahip olan kimse. (Bkz. Şüf ‘a)