Şerh-i Sadr

Peygamber efendimizin çocukluğunda ve peygamberliği sırasında (Mi‘râc gecesinde) mübârek göğsünün açılarak kalbinin çıkarılması ve yıkanıp ilim, hikmet ve mârifet ile doldurulduktan sonra yerine konması hâdisesi. (Bkz. Şakk-ı Sadr)

Ben Kâ‘be’nin yanında uyur uyanık bir hâlde iken, iki kişi; içinde Zemzem suyu bulunan bir tasla bana geldiler. Şerh-i sadr olundum. Kalbim, Zemzem suyu ile yıkandı. Sonra yerine kondu. İlim, hikmet ve mârifet ile dolduruldu. Sonra Burak getirildi. Onun üzerine binerek, Cebrâil ile beraber (Mi‘râca) gittim.

(Hadîs-i şerîf-Buhârî)

Göğsün açılması, kalbin nurlanması, ferahlama.

Şerh-i sadrın sebeblerinden bazıları şunlardır: İlim sebebiyle kalb o kadar genişler açılır ki, onun her köşesi göklerden ve yerden daha geniş olur. Şerh-i sadrın sebeblerinden biri de, Allahü teâlânın kullarına mal, para, makam ve benzeri şeylerde ihsânda bulunmaktır. Biri de, Allah yolunda kahramanlık, insâf sahipleri yanında doğruyu söylemektir. Bir başkası da, kalbi, sıfât-ı zemîme yani kötü sıfatlar denilen, hased, ucb, kibir, riyâ, buğz, kin ve Allah için olmayan mal ve makamı, yani dünya sevgisi gibi kötü huylardan temizlemektir.

(Mekâtib-i Şerîfe)