Sôfî (sûfî)
صوفىArapça
Tanım
Tasavvuf ehli. Kalbini gafletten, pislikten saflaştıran (arındıran) veya buna gayret eden; velî; derviş. Türkçe’de bundan gelen sofu kelimesi, aşırı dindar veya mutaassıp kimse için kullanlır.
Tasavvuf kelimesi de bundan müştaktır. Bu yolun yolcuları, zühd alâmeti olarak sôf denilen yünlü kaba kumaştan elbise giydiği için sôfî diye anılmıştır.
(Risâle-i Kuşeyriyye)
İslâm tarihinde sôfî ismiyle çağrılan ilk zât Ebû Hâşim Kûfî’dir. İlk tekkeyi kuran da odur.
(Avârif)
Sôfî, (sof ’tan yani yünden) elbise giyendir. Resûlullah yolunda, izinde yürüyendir. Arzularını yenen, cefâyı zevk edinen, Dünya lezzetlerini gerilere itendir.
(Ebû Ali Rodbârî)