Tebennî
تبنىArapça
Tanım
Oğul edinmek, evlât edinmek. Tebennî edene mütebennî, tebennî edinilen çocuğa mütebennâ denir.
Başkasının çocuğunu kendi çocuğu olarak ilân etmek Câhiliyye devrinde vardı. İslâmiyet yasaklamıştır. Ancak kimsesiz bir çocuğu alıp büyütmek sevabtır. Bu çocuk, öz çocuğu sayılmaz. Mahremi ve vârisi olmaz.
(Kurtubî)