Tercîhun Bilâ Müreccih

(A) Tercih sebebi olmadığı hâlde bir şeyi diğerine tercîh etmek yani üstün tutmak.

Âlemin yaratıcısının iki olduğu kabûl edilse, her iki ilâhın, bütün mümkinâta kudretlerinin kâfî gelmesi, müsâvî olur. Çünki, kudreti kâfî olmak, imkânın, yani var ve yok etmenin sebebidir. Var ve yok olabilmek, ya‘nî mümkin olmak ise, bütün varlıklar arasında müşterek bir vasıfdır. Buna göre, âlemde hiçbir varlığın olmaması îcâb eder. Çünki mevcûd olacak, yaratılacak şeyin vücûdunda, yaratılmasında, iki ilâhdan her ikisi de tesir etmez veya biri tesir edip, diğeri tesir etmez. Her iki sûrette de tercîh-i bilâ müreccih olması lâzım gelir. Tercîhun bilâ müreccih ise bâtıldır.

(Beydâvî)