Tesbîh

Sübhânallah demek; Allahü teâlâyı, O’na yakışmayan her şeyden ve mahlûkların alâmetlerinden tenzîh ve takdîs etmek. Çokluk hâli tesbihât gelir.

Yedi gökle yer ve bunların içinde bulunanlar (melekler, cinler ve insanlar) Allahü teâlâyı tesbih ederler. Her şey, Allahü teâlâyı hamd etmekle tesbih eder. Fakat siz, onların tesbihini anlayamazsınız.

(İsrâ sûresi: 44)

Akşam ve sabah vakitlerinde Allah’ı tesbih edin. Göklerde ve yeryüzünde onların yaptıkları ve ikindi ve öğle vakitlerinde yapılan hamdler, Allahü teâlâ içindir.

(Rûm sûresi: 17-18)

Allahü teâlâyı yüz defa tesbih edin! Zira o tesbihler İsmâil evlâdından âzâd ettiğiniz yüz köleye bedeldir.

(Hadîs-i şerîf-Hâkim)

Tesbih etmek, tövbenin anahtarı, hattâ özüdür. Tesbih etmek, günahların yok olmasına ve kötülüklerin affolmasına sebeb olur. Namazdaki kusurlar, tesbih ile örtülür.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)

Namazdan sonra, söylenmesi müstehab olan Sübhânallah, Elhamdülillah ve Allahü ekber zikrlerini saymak üzere kullanılan, ipe dizilmiş tâneler topluluğu.