Ye’cûc Ve Me’cûc
Tanım
Kur’ân-ı kerîmde adı geçen ve kıyâmete yakın, yeryüzüne yayılacak olan zararlı ve bozguncu iki kötü kavim.
Nihâyet Ye’cûc ve Me’cûc’ün seddi açılıp da her tepeden saldırdıkları ve hak olan va‘d (kıyâmet) yaklaştığı vakit, işte o zaman kâfir olanların gözleri hemen dikilecek: “Vah bizlere! Biz bundan gaflet ettik, doğrusu kendimize zulmetmiş olduk” diyecekler.
(Enbiyâ sûresi: 96-97)
Ye’cûc ve Me’cûc, Zülkarneyn’in inşâ ettiği seddi her gün oyuyorlar. Tam delecekleri sırada, başlarında bulunan reis; “Bırakın artık delme işini, yarın yaparsınız” der.
(Hadîs-i şerîf-Müslim)
Ye’cûc ve Me’cûc denilen kimseler, Nûh aleyhisselâmın oğlu Yâfes’in soyundandır. Yüzleri yassı, gözleri küçük, kulakları çok büyük, boyları kısadır. Herbirinin bin çocuğu olur. Arkasında kaldıkları seddi her gün oyarlar; sed, gece eskisi gibi olur. Hepsi kâfirdirler. Sed arkasından çıkınca insanlara saldırırlar.
(El-İstigâsetü’l-Kübrâ)