İstigâse
استغاثهArapça
Tanım
(Gavs’dan) Yardım, imdat, meded isteme; aracı koyma; Allahü teâlâdan bir şey isterken, sevdiği kullarını aracı koyma. (Bkz. Tevessül, Teşeffü‘)
O vakit rabbinizden istigâsede bulunuyordunuz da; O size; “Gerçekten ben arka arkaya bin melâike ile imdâd ediyorum” diye duânızı kabul buyurmuştu.
(Enfâl sûresi: 9)
Kıyâmet günü insanlar, önce Âdem ile, sonra Mûsâ ile ve sonra Muhammed (aleyhimüsselâm) ile istigâse ederler.
(Hadîs-i şerîf-Buhârî)
İstigâse olunan, yardım istenilen yalnız Allahü teâlâdır. Ancak peygamberler, velîler, sâlih kullar ve benzerleri vâsıtadır, vesîledir. İstenilen şeyi yaratan, îcâd ederek yardım eden ise yalnız Allahü teâlâdır.
(Cevherü’l-Munzam)