Ma‘nâ-i Zâhirî

Bir lafzın görülen, anlaşılan, meşhûr ma’nâsı.

Kur’ân-ı kerîmin âyetleri iki türlüdür. Biri muhkemât olup, ma‘nâsı açık, meydanda olan âyetlerdir. İkincisi, müteşâbihat denilen, ma‘nâsı kapalı olan âyetlerdir. Bunlara ma‘nâ-i zâhirîsini vermeyip, meşhûr olmayan ma‘nâ verilir. Bunların ma‘nâ-i zâhirîsini vermek, akla ve şeriate (dine) uygun olmazsa, meşhûr olmayan ma‘nâyı vermek yani te’vîl etmek îcâbeder. Ma‘nâ-i zâhirîsini vermek günah olur. Meselâ tefsir âlimleri, Allahü teâlâ hakkında “yed” kelimesine ma‘nâ-i zâhirîsi olan “el” ma‘nâsını vermeyip, meşhûr olmayan kudret ve gücü yetmek ma‘nâsını vermişlerdir.

(Seâdet-i Ebediyye)