Manastır

Hristiyanlıkta keşiş adı verilen ve inzivaya çekilen din adamları ile kendisini dine adayan kimselerin bir arada yaşadığı, umumiyetle şehirlerden uzak ve ulaşılması zor yerlerde kurulan binâ. Deyr. Aslı Yunanca inziva yeri mânâsına “monasterion”dan gelir.

Resûlullah aleyhisselâm bir mektûbunda buyurdu ki: “Gayrımüslimlerin dinî reislerini, makamlarından indirmeyin. Onları ibâdet ettikleri yerden çıkartmayın. Bunlardan seyâhat edenlere mâni olmayın. Bunların manastırlarının hiçbir tarafını yıkmayın. Bunların kiliselerinden mal alınıp Müslüman mescidleri için kullanılmasın...”

(Mecmû‘a-i Münşeâtü’s-Salâtin)

Harbde, insanlara karışmayan manastırdaki rahipler, kilisedeki hademeler öldürülmez.

(İbni Âbidîn)