Şehîd

Şâhid olan, müşâhade eden.

Din yolunda hayatını veren kimse; haksız yere öldürülen kimse. Vefat ederken Cennet’i müşahade ettikleri için bu isim verilmiştir.

(Bkz. Şehîd-i Hakîkî; Şehîd-i Dünyâ; Şehîd-i Âhiret) Allah yolunda şehîd olanlara ölü demeyiniz. Onlar diridirler. Kendilerine her zaman rızk verilir. Onlarda azap olunmak korkusu yoktur. Ni‘metlerden mahrum kalmak üzüntüsü de yoktur.

(Âl-i İmrân sûresi: 170)

Şehid için Allah’ın indinde altı haslet vardır: Kanının ilk damlasında günahları mağfiret olur. Kabir azâbından emindir. Kendisine îmân hulleleri giydirilir. Cennet’te makamını görür. Kıyamet korkusundan emin olur ve hûrîlerle evlendirilir.

(Hadîs-i şerîf-Beyhekî)

Allah yolunda ölmenin dışında şehidlik yedi çeşittir: Allah yolunda ölen şehiddir. Taundan ölen şehiddir. Denizde boğulan şehiddir. Zâtülcenbden (akciğer zarı iltihabından) ölen şehiddir. İç illetinden ölen şehiddir. Yangında ölen şehiddir. Yıkıntı altında kalan da şehiddir. Doğum esnasında ölen kadın da gene şehiddir.

(Hadîs-i şerîf-Ebû Dâvûd)

Şehîdin, kul haklarından başka bütün günahları affolur. Kul haklarını da, Allahü teâlâ kıyâmette helâllaştıracaktır. Cihâdda ve hac yolunda ve sınır boylarında nöbette ölenlere, kıyâmete kadar bu ibâdetlerin sevâbı devamlı verilir. Bedenleri çürümez. Her biri kıyâmette yetmiş kişiye şefâat eder.

(İbn-i Âbidîn)

Bütün mahlûkâtın açık ve gizli şeylerini bilen, kıyâmet gününde leh ve aleyhlerinde olan amellere şâhidlik eden mânâsına Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (eş-Şehîd).

Evden kaçan çocuk üzerine eş-Şehîd ism-i şerîfi söylenirse, hâli düzelir, hak yola döner. Anababa, isyankâr evlâdının alnından tutar ve Allahü teâlânın eş-Şehîd ism-i şerîfini okursa, o çocuk Allahü teâlânın izniyle itâatkâr olur.

(El-İstigâsetü’l-Kübrâ)