Tebzîr
تبذيرArapça
Tanım
İsraf, malı aklın ve dinin münasip görmediği yerlere dağıtma.
Akrabâya, yoksula ve yolda kalmışa hakkını ver. Malını tebzîr etme. Çünki tebzîr edenler, şeytânların kardeşleridir. Şeytân ise rabbine çok nankördür.
(İsrâ sûresi: 26-27)
Tebzîr’in haram olduğu muhakkaktır. Kalbin hastalığıdır. Kötü bir huydur. Dinimizin; hasisliği, israftan daha çok kötülemesi, israfın cimrilik kadar kötü olmadığını göstermez. Hasisliğin daha çok kötülenmesi, insanların çoğu, yaratılıştan, mal biriktirmeği sevdiği içindir.
(Birgivî Vasiyetnâmesi)