Te’dîb

Edeblendirme, terbiye etme;

(Bkz. Edeb) Kişinin çocuğunu te’dîb etmesi, sadaka vermesinden daha hayırlıdır.

(Hadîs-i şerîf-Tirmizî)

Rabbim beni en güzel bir edeb ile te’dîb etti.

(Hadîs-i şerîf-Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)

Suçluyu cezâlandırma.