Tefe’ül
تفألArapça
Tanım
(Fa’l’dan) Bir şeyi uğur saymak, hayra yormak, bir hâdiseyi hayra alâmet, işâret olarak görmek. Teşe’ümün zıddı. (Bkz. Teşe’üm)
İslâm’da teşe’üm yoktur. En hayırlısı tefe’üldür.
(Hadîs-i şerîf-Buhârî)
Resûlullah aleyhisselâm tefe’ülü sever, teşe’ümü sevmezdi.
(Hadîs-i şerîf-Müsnedü Ahmed)
Fal açma, fala bakma.
Zamanımızda bazıları, tefe’ül ederek, hayrı ve şerri öğrendiklerini, sanki gaybı bildiklerini iddiâ ediyorlar. Buna Kur’ân falı, Danyâl falı diyorlar. Bu yaptıkları câiz değildir.
(Hadîka)