Tefrîk
تفريق
Tanım
(A. Fark’dan) 1.Ayırma. 2.Evliliğin mahkeme kararıyla sona erdirilmesi. Kazâî boşanma.
Kocası, innet (iktidarsızlık) veya delilik, cüzzam gibi beraber yaşamayı imkânsız kılan bir hastalığa dûçâr olmuş kadın, mahkemeye müracaat ederek tefrîk isteyebilir.
(İbni Âbidîn)
Şâfi‘î mezhebinde buna ilâveten nafakadan acz; Mâlikî ve Hanbelî mezheblerinde kötü muamele ve mefkudluk (terk, gâiplik) da tefrîk sebebidir. (el-Fıkhu ale’l-Mezâhibi’l-Erbaa)