Temkîn
تمكين
Tanım
(A. Mekân’dan) 1.Ağırbaşlılık; ihtiyatlılık; sakınma. 2.Tasavvufta değişmekten, hâlden hâle geçmekten kurtulup, huzur ve sükûna kavuşma.
Kalb, telvinden (değişik hâllerden), hâllere kul olmaktan kurtulmuş ve temkîn makamına yetişmiş ise, hâller artık nefse gelir.
(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)