Temyîz

Herhangi birkaç şeyi veya doğruyla yanlışı, iyiyle kötüyü birbirinden ayırt etme.

Mebi‘in ma‘lûmiyyeti sâ‘irinden temyîz edecek hâl ve vasfını beyân ile hâsıl olur. Meselâ şu kadar kile kızılca buğdayı yâhud filân hudûd ile mahdûd olan arsa diye satılsa mebi‘ ma‘lûm ve bey‘i sahih olur.

(Mecelle, m. 201)

Bir kimsenin, satın alınan malın mülk olacağını ve satınca mülkten çıkacağını anlar hâlde bulunması. Temyîz edene mümeyyiz denir.

Sagîr-i gayrı mümeyyiz; bey‘ ve şirâyı fehm etmeyen yani mülkiyeti bey‘in sâlib ve şirânın câlib olduğunu bilmeyen ve onda beş aldanmak gibi gabn-i fâhiş olduğu zâhir olan bir gabni, gabn-i yesîrden temyîz ve tefrîk eylemeyen çocuk olup bunları temyîz eden çocuğa sagîr-i mümeyyiz denilir.

(Mecelle, m. 943)