Terâhî
تراخىArapça
Tanım
Emredilen bir şeyin, hemen edâ edilmesinin gerekmemesi, daha sonra yapılmasının da kifayet etmesi. Böyle emirlere müterâhi denir. Fevrî’nin zıddı.
Secde-i tilâvet, terâhi ile vâcib olmuştur. Namaz dışında okunan secde âyetini işitir işitmez secde-i tilâvet yapmak gerekmez.
(İbni Âbidîn)