Terbiye

(A. Rübüv’den) Yetiştirme, eğitme; hafif ceza verme.

Bir kimsenin evlâdını terbiye etmesi, onun bir sâ‘ sadaka vermesinden hayırlıdır.

(Hadîs-i şerîf-Tirmizî)

Atları terbiye edin.

(Hadîs-i şerîf-İbni Adiy)

Çocuğun terbiyesine çok dikkat etmelidir. Onun kötü arkadaşlarla düşüp kalkmasına mâni olmalıdır. Kötü arkadaş, çocuğun edeb ve terbiyesini bozar.

(Kimyâ-i Seâdet)