Te’vîl

(A. Evl’den) Bir sözü veya işi görünürdeki mânâsından başka bir mânâda görme.

Bir Müslümanın bir sözü veya bir işi birçok cihetten kâfir olacağını gösterse, bir cihetten ise, kâfir olmayacağını gösterse, bu bir bakıma göre te’vîl edilmeli ona kâfir dememelidir.

(İbni Âbidîn)

Müteşâbih âyetlerin açık ve meşhur mânâlarını vermek akla ve İslâmiyet’e uygun olmazsa, meşhur olmayan mânâ vermek, yani te’vîl etmek îcâb eder. Açık mânâlarını vermek günah olur. Meselâ, tefsir âlimleri yed, yani el kelimesine kudret, gücü yetmek mânâsını vermişlerdir.

(İtikadnâme)