Tîn Sûresi

Kur’ân-ı kerîmin doksan beşinci sûresi. Mekke’de nâzil oldu. Sekiz âyettir. Tîn, dağ adı veya incir demektir. Sûrede dört şeye yemîn edildikten sonra, insanoğlunun yaratılışı, kâinâtın en güzel yaratığı olduğu, buna rağmen günah ve isyânı yüzünden aşağıların aşağısı hâline geldiği bildirilmektedir. (Kurtubî)

Kim Tîn sûresini okursa, sağ olduğu müddetçe Allahü teâlâ ona (dünyada) yakîn ve âfiyet verir. Vefât ettiği zaman da bu sûreyi okuyanların adedince sevab verir.

(Hadîs-i şerîf-Beydâvî)